سازمان صلح طاهری با رسالتی جهانی در راستای احیای حقوق بشر، توسعه صلح پایدار، حمایت از محیط زیست و ارتقاء شأن و کرامت انسانی بنیان نهاده شده است. این سازمان توسط اینجانب به عنوان یکی از قربانیان نقض حقوق بشر و فردی که جنجالیترین و غیرقانونیترین پرونده قضایی ایران را به خود اختصاص داده است، در واکنش به نقض آشکار حقوق بشر در ایران، پس از رهایی از چنگال دژخیمان نظام جمهوری اسلامی ایران و پس از حدود یک دهه حبس و درگیری به طرق مختلف با عوامل امنیتی، در تاریخ اول فروردین ۱۴۰۰ تاسیس شد.
از نکات مهم این پرونده ضد حقوق بشری میتوان به دستگیری و حبس طولانی مدت در سلول انفرادی، مواجهه با نقض متعدد حقوق بشر، دریافت احکام قضایی ناعادلانهای که با استانداردهای بینالمللی فاصله بسیاری داشت، سپری کردن نزدیک به یک دهه پشت میلههای بازداشتگاههای امنیتی، اِعمال فشارهای روحی و جسمی توسط بازجویان و شکنجهگران، اجرای هفده بار مراسم اعدام نمایشی، صدور دوبار حکم اعدام در طی هشت و نیم سال (که هر دو حکم توسط دیوان عالی کشور نقض گردید)، هفده بار اعتصاب غذا در اعتراض به احکام صادره، اقدامات فراقانونی گسترده و کارشکنی نهادهای امنیتی در روند دادرسی و… که همگی از مصادیق آشکار نقض اصول بنیادین حقوق بشر (از جمله مواد مندرج در اعلامیه جهانی حقوق بشر و میثاقهای بینالمللی حقوق مدنی و سیاسی) میباشند، اشاره کرد.
انگیزه شکلگیری سازمان صلح طاهری از باور عمیق به ضرورت پاسداری از حقوق بنیادین بشر و پیگیری بیوقفه مطالبات انسانی آغاز شد. این دغدغه، مرا بر آن داشت تا نهادی رسمی و تأثیرگذار بنیانگذاری کنم که هم در عرصه آگاهیبخشی عمومی و هم در معرفی دکترین اینتریونیورسالیزم به جامعه جهانی ایفای نقش کند؛ دکترینی که دههها پیش در مکتب عرفان کیهانی حلقه پایهگذاری و نامگذاری کردم. این سازمان، نهادی غیردولتی و غیرانتفاعی است که در کشور کانادا بهصورت رسمی و قانونی با شماره ثبت 8-1704367 به فعالیت مشغول است. مأموریت آن، بازتعریف جایگاه حقیقی انسان در هستی، احیای شأن، کرامت و هویت انسانی، و مقابله با تمامی اشکال بردهداری مدرن است؛ بردهداریای که هویت انسان را میزداید و او را در ساختارهای سیستماتیک و فناورانه به موجودی مطیع و بیاختیار بدل میکند.
به باور من، به عنوان بنیانگذار سازمان صلح طاهری، صلح واقعی تنها زمانی محقق میشود که آزادی اندیشه و بیان، برابری، عدالت اجتماعی و کرامت انسانی در عمل پاس داشته شود و صاحبان قدرت دست از بردهداری سیاسی و اقتصادی برداشته، حق تعیین سرنوشت ملتها را به رسمیت بشناسند و منابع و ثروت ملی در اختیار صاحبان واقعی آن یعنی مردم قرار گیرد.
در این راستا «حقوق بشر نوین» نیز یکی از اهداف مهم این سازمان بهشمار میرود که در آن، حقوق مسلم انسان (بهویژه اجتناب از هرگونه بردگی اعم از بردگی سنتی، بردگی سیاسی، بردگی مدرن و…) مورد تاکید قرار میگیرد تا با چنین رویکردی بتواند آزادی همه جانبهای را برای انسان تعریف نموده و متعاقبا تحقق ببخشد؛ که البته چنین هدفی زمانی محقق خواهد شد که بشر در سطحی گسترده و جمعی به ادراک عمیقی از مقوله «صلح» نائل آید. در رویکرد سازمان صلح طاهری، انسان موجودی یگانه و بینظیر و زمین نیز یک کره استثنایی است که نظیر آن در کیهان یافت نمیشود و از همین رو، آگاهی رسانی در خصوص کمک به انسان و زمین در صدر اولویتهای این سازمان قرار دارد.
«سازمان صلح طاهری» با تکیه بر دیدگاه «اینتریونیورسالیزم» اذعان مینماید که انسان برای نجات زمین و تسهیل حیات بر روی این کره خاکی باید بینش خود را ارتقاء داده و خانه خود را فراتر از شهر، کشور، قاره و … حتی در سطح «کل هستی» در نظر بگیرد. بر مبنای این تفکر، انسان در سیارهای (زمین) سُکنی گزیده که متعلق به همه آحاد انسانی است و اگر این کُره استثنایی را همچون یک کِشتی عظیمالجثه در نظر بگیریم، در صورت آسیب دیدن، همه سرنشینانش آن غرق خواهند شد.
تفکر فوق به انسان کمک میکند تا با درک جایگاهش در هستی، به قدر و منزلت خود پی برده و متوجه رسالتی خطیر شود که وظایف او را به عنوان یک جزء، در رابطه با کل برایش تشریح مینماید. چنین انسانی نه تنها به بهانههای قومیتی، ملیتی، نژادی، اعتقادی و… به حریم شخصی همنوعان خود تجاوز نمیکند، بلکه با خودداری از آسیب رساندن به محیط زیست و حیات وحش، حقوق انسانها و دیگر موجودات را محترم شمرده و خود را متعلق به یک هستی واحد میداند.
در پایان خاطرنشان میسازد:
زمین متعلق به همه از جمله نسلهای آینده است و آنان نیز حق دارند که این سیاره یکتا و بینظیر را سالم و پایدار به ارث ببرند. سازمان صلح طاهری بر این باور است که تحقق این هدف، مستلزم رهایی از جهل و نادانی است. تهدید صلح، چیزی جز پیامد نادانی و خودکامگی گروهی واپسمانده نیست که در ظاهر مدرن؛ اما در اندیشه اسیر تاریکیهای گذشتهاند. همچنین آنان که برای غارت ثروت ملتها، سرکوب را ابزار خود ساخته و ذهن بشر را به پلیدی و تباهی آلوده میکنند، بزرگترین مانع در مسیر صلح و پیشرفت بشریتاند. بنابراین هدف این سازمان جز آگاهیبخشی به مردم در این زمینه نیست تا با شناخت درست در مسیر صلح و عدالت گام بردارند.
محمدعلی طاهری
بنیانگذار سازمان صلح طاهری
