به نام خدا
با سلام و نثار دعای خیر
دوران کودکی ایام خاصی است که در آن، «منِ برنامه پذیر» انسان در حال شکل گیری است و «شخصیت ثانویه» را شکل می دهد. این روند نیاز به برنامهریزیهای دقیق، مراقبتها و آموزش و پرورش اساسی و اصولی می باشد. کودکانی که تحت استثمار قرار میگیرند و به کار واداشته میشوند و یا برای اداره امور خانواده مجبور به کسب درآمد و اشتغال به کار هستند به دلیل ورود زودرس به بازار کار و وجود عوامل نامساعد متعدد در این رابطه، تحت لطمات ناشی از چنین روندی قرار دارند و بدیهی است که از فرصتهای طلایی تحصیل و کسب مهارتهای مناسب سن خود محروم شده و در خیلی از موارد لطمات جبران ناپذیری بر ذهن و روان او وارد میشود. از جمله تحت تاثیر اختلاف طبقاتی و تضاد ناشی از این جهت.
این پدیده زشت برای مملکت ثروتمندی مانند ایران که دارای ثروتهای هنگفتی میباشد، یک فاجعه محسوب میشود و نشان می دهد غارت ثروتهای ملی به حدی زیاد است که حتی کودکان نیز نمیتوانند از این ثروت ملی و از حقوق طبیعی خود استفاده کنند و یغماگران حتی اجازه استفاده مختصر در حد بی نیازی کودکان از کار اجباری را نیز نمیدهند. در حالیکه طبق قانون اساسی تحصیل رایگان آحاد مختلف جامعه به ویژه کودکان نیز پیش بینی شده است که متاسفانه امکانات آن به توسط انسان های بی وجدان به غارت برده میشود و به کسانی هم که به اینگونه بی عدالتیها اعتراض کنند نامهای خرابکار، تروریست، محارب و… زده شده و آنها را به گوشه زندانها افکنده و تحت شدیدترین شکنجهها قرار گرفتهاند و…
حتی زمامداران دینی نیز که از مردم خمس و زکات دریافت کردهاند نیز به وظایف دینی خود عمل نکرده و این اموال را بین خود به باطل خوردهاند(وَاعْلَمُوا أَنَّمَا غَنِمْتُمْ مِنْ شَیْءٍ فَأَنَّ لِلَّهِ خُمُسَهُ وَلِلرَّسُولِ وَلِذِی الْقُرْبَىٰ وَالْیَتَامَىٰ وَالْمَسَاکِینِ وَابْنِ السَّبِیلِ إِنْ کُنْتُمْ آمَنْتُمْ بِاللَّهِ وَمَا أَنْزَلْنَا عَلَىٰ عَبْدِنَا یَوْمَ الْفُرْقَانِ یَوْمَ الْتَقَى الْجَمْعَانِ ۗ … سوره انفال_آیه ۴۱).
(و بدانید از هر چه غنیمت و فایده برید، خمس آن خاص خدا و رسول و خویشان او و یتیمان و فقیران و در راه سفر ماندگان است…)
بنابراین: درماندگان جامعه از جمله کودکان کار نه تنها از بهرهمندی از ثروت ملی خود محروم ماندهاند بلکه از درآمدهای شرعی نیز که بخشی از آن برای اداره امور آنان اختصاص داشته نیز محروم بودهاند و این وجوهات با توجیهاتی خرج امور دیگری شده است.
در اینجا ضمن محکوم نمودن این بی عدالتیها در مبارزه علیه کار کودکان مشارکت جدی خواهیم داشت و در برای احیای حقوق بشر آنچه را که در توان داریم، دریغ نخواهیم کرد.
در اینجا فرصت را مغتنم شمرده و به بندی از بندهای مانیفست ایران آزاد اشاره میکنم که یادآور حقوق ملت و تاکید بر حق استفاده از ثروت های ملی را برای ملت مورد تاکید جدی قرار میدهد:
اصل-۴: اصالت حقوق بشر
پایه همه تصمیم گیری و قانون گذاریها بر مبنای رعایت حقوق بشر می باشد. از جمله:
- هر ایرانی صرف نظر از جنسیت و نوع تمایلاتشان، دین و مذهب و آیین و مرام و اعتقادات، قومیت و… از حقوق مساوی برخوردارند.
- همه قوانین در جهت تامین حقوق بشر برای آحاد مختلف ایران میباشد که از آن میان میتوان به آزادی اندیشه، آزادی بیان، آزادی انتخاب دین و آیین و شیوه تفکری و… اشاره نمود.
- هر ایرانی دارای یک رای بوده و از سهم درآمد ملی نیز یک سهم دارد (مگر با ضریبی که بستگی به منطقه سکونت فرد و میزان محرومیت منطقه ای دارد).
- «بیمه ملی» حق مسلم و پایه برای همه آحاد مختلف مردم ایران از بدو تولد میباشد. از جمله بیمه درمانی، بیمه شغلی و از کارافتادگی، بیمه تحصیلی ، بیمه حوادث غیرمترقبه و…
- از آنجا که همه آحاد ملت از بدو تولد (صرفنظر از داشتن یا نداشتن والد) تحت پوشش بیمه ملی قرار میگیرند، در نتیجه کودکان نیز تا سن ۱۸ سالگی تحت آموزشهای درسی، فنی و حرفهای و مهارت، هنری، ورزشی و… قرار داشته و مجاز به کار نیستند. بنابراین، موضوعیت کار و گدایی کودکان (و بزرگسالان) هیچگونه توجیهی نداشته و نبایستی در جامعه وجود داشته باشد.
- کسانیکه به دلایل مختلفی از جمله اعتیاد از داشتن کار امتناع میکنند و مایلند به ولگردی رو بیاورند در کمپ های مخصوص تحت مراقبتهای لازم قرار میگیرند. درنتیجه «ولگردی» نیز هیچگونه موضوعیتی نداشته و لازم است برای آن چاره اندیشی کارشناسانه بعمل آید.
بنیانگذار مکتب عرفان کیهانی حلقه و سازمان صلح طاهری: محمد علی طاهری
تورنتو: 12/ ژوئن/2024 میلادی مصادف با ۲۳/خرداد/۱۴۰۳ خورشیدی
