به نام خدا
پاسخ به برخی نقدها در خصوص مانیفست رنسانس ایران آزاد
طی نقدی بسیار سطحی و نپخته و خام چنین قلمداد شده که مانیفست رنسانس ایران آزاد مبتنی بر نظام و تفکر کمونیستی است. در حالیکه:
تفاوتهای اساسی بین رنسانس ایران آزاد با نظام کمونیستی
تفاوتهای اساسی میان سیستمهای حکومت کمونیستی و مانیفست رنسانس ایران آزاد (ارائه شده توسط محمدعلی طاهری) در ریشههای فکری، ساختار قدرت، و نگاه به فردیت نهفته است. در حالی که کمونیسم بر پایه تضاد طبقاتی و حاکمیت حزب پیشرو بنا شده، مانیفست رنسانس بر نفی هرگونه سلطه و تبدیل دولتمردان به «مستخدمین ملت» تاکید دارد. برخی از تفاوتهای فاحش این دو دیدگاه عبارتند از:
۱. منشأ قدرت و جایگاه حاکمان
حکومت کمونیستی: در این سیستم، قدرت معمولاً در دست حزب کمونیست (به عنوان پیشقراول طبقه کارگر) متمرکز است. دولت بر تمام ابعاد زندگی نظارت دارد و حاکمان فراتر از مردم عادی دارای قدرت تشکیلاتی هستند.
مانیفست رنسانس ایران آزاد: طبق اصل اول این مانیفست، «حکومت انسان بر انسان باطل است». در این دیدگاه، چیزی به نام «حاکم» یا «وزیر» (به معنای صاحب قدرت) وجود ندارد؛ بلکه تمام مدیران، مستخدمین ملت هستند که توسط مردم استخدام شده و در صورت عدم رضایت، برکنار میشوند.
۲. نقش ایدئولوژی در اداره کشور
حکومت کمونیستی: این سیستمها کاملاً ایدئولوژیک هستند. مارکسیسم-لنینیسم به عنوان حقیقت مطلق در آموزش، سیاست و اقتصاد جاری است و با هرگونه تفکر مخالف برخورد میشود.
مانیفست رنسانس ایران آزاد: اصل دوم این مانیفست بر جدایی مطلق هرگونه ایدئولوژی (اعم از مذهبی، ماتریالیستی و غیره) از سیاست تاکید دارد. ایدئولوژی یک امر فردی تلقی میشود و تحمیل آن بر جامعه، عامل اصلی دیکتاتوری دانسته شده است.
۳. مالکیت و اقتصاد
حکومت کمونیستی: بر نفی مالکیت خصوصی و کنترل کامل دولت بر ابزار تولید تاکید دارد. اقتصاد دستوری و متمرکز، ویژگی بارز این سیستمهاست. در چنین سیستمی ثروت ملی کاملا در اختیار حزب کمونیست می باشد که همانطوریکه در نظام کمونیستی شوروی تجربه شد ثروت ملی کماکان مورد سواستفاده و بهره برداری های شخصی قرار میگیرد و ملت اختیار و تسلطی بر ثروت ملی ندارد.
مانیفست رنسانس ایران آزاد: در نظام رنسانسی این ملت است که حاکم بر ثروت ملی خود می باشد و مستخدمین ملت که از افراد نخبه در هر رشته ای می باشند از طرف ملت وظیفه مدیریت و بهرهبرداری از این ثروت ملی را به نفع ملت دارد که هر کسی در آن دارای سهم می باشد و مانند یک شرکت سهامی عام در پایان سال ترازنامه های اقتصادی نشان میدهد که درآمد خالص سرانه چه میزانی است و هر کسی از چه میزان از آن استفاده کرده و … همچنین برخلاف کمونیسم، به دنبال حذف مالکیت خصوصی یا ایجاد اقتصاد دستوری نیست؛ بلکه هدف، جلوگیری از رانتخواری و تضمین بهرهمندی عادلانه همه آحاد ملت از سرمایههای ملی است.
۴. اعتبار قوانین و حق تصمیمگیری نسلها
حکومت کمونیستی: قوانین و ساختارها برای یک نظام مادام العمری و بقای طولانیمدت و بر أساس ایدئولوژی ماتریالیستی حزب کمونیست طراحی میشوند و تغییر در اصول بنیادین امکانپذیر نیست و بخودی خود یک دیکتاتوری محسوب میشود که به نام «دیکتاتوری پروولتاریا» شناخته میشود.
مانیفست رنسانس ایران آزاد: طبق اصل سوم این مانیفست، هر نسل تنها برای خود حق تصمیمگیری دارد. هیچ نسلی نمیتواند برای نسلهای بعدی تعیین تکلیف کند و در چنین سیستمی حکومت مادام العمری مردود و منسوخ است. اعتبار هر تصمیمی برای اداره کشور محدود (۴ تا ۸ سال) است و باید بهطور مداوم بازنگری شود. در ضمن نظام مانیفستی بر مبنای ایدئولوژی عمل نمیکند و ایدئولوژی در آن نقشی ندارد. و کاملا مخالف و مغایر با هر نوع دیکتاتوری می باشد.
بنیانگذار مکتب عرفان کیهانی حلقه و بنیانگذار سازمان صلح طاهری: محمدعلی طاهری
تورنتو: 29-12-2025 میلادی مصادف با 08-10-1404 خورشیدی
